ŻYWOKOST LEKARSKI

auto części

Jest to roślina wieloletnia z rodziny Szorstkolistnych (Boraginaceae), występująca niemal w całej Europie, z wyjątkiem krańców pomocnych i południowych, oraz w Azji aż po wschodnią Syberię. W Polsce rośnie pospolicie nad brzegami wód, przy rowach i kanałach oraz na mokrych łąkach całego niżu i rejonu podgórskiego. Żywokost lekarski wykształca pod ziemią gruby, rozgałęziony korzeń palowy, długości do 80 cm, po wysuszeniu ciemnobrązowy, czasem niemal czarny, podłużnie bruzdowany. Łodyga prosto wzniesiona, kanciasta, z wieloma odgałęzieniami, dosięgająca w sprzyjających warunkach 1 m wysokości. Liście odziomkowe i dolne na łodydze ogonkowe, jajowatolancetowate, u szczytu zaostrzone, do 50 cm długie. Liście łodygowe górne - mniejsze, lancetowate, siedzące. Zarówno łodyga, jak też liście są gęsto, szorstko owłosione. Kwiaty zwisłe, promieniste, zro-słopłatkowe, rurkowato-dzwonkowate, purpurowo-fioletowe, czasem białe. Owocem jest roz-łupka. Kwitnie od maja do lipca. Surowiec. Do celów leczniczych wykopuje się z upraw lub stanu naturalnego rośliny dwuletnie jesienią lub wiosną w trzecim roku wegetacji. Oddziela się całe organy podziemne, oczyszcza z resztek części nadziemnych, myje, odcina pojedyncze zdrowe korzenie i suszy w suszarni ogrzewanej w temp. do 50°C. Surowcem jest korzeń żywokostu - Radix Symphyti, syn. Radix Consolidae. Należy go przechowywać w miejscu suchym, gdyż łatwo wilgotnieje. Tajlandia

Współpraca

W I T A M Y


odzywki

MENU STRONY



Ciekawy fragment

imprezy firmowe Jest to krzew z rodziny Wierzbowatych (Salicaceae), występujący w Europie i strefie umiarkowanej Azji nad rzekami i potokami. W Polsce pospolity na niżu i w niższych partiach górskich, często hodowany na plantacjach.

Sponsor serwisu







Mapa Strony