ŻEŃSZEŃ
Mapa WłochJest to niewielka bylina z rodziny Araliowatych (Araliaceae), występująca w cienistych lasach liściastych Korei, północno-wschodnich Chin oraz na dalekowschodnim terytorium ZSRR od rzeki Amur do Ussuri, od wieków tam uprawiana, a ostatnio również na Kaukazie i Ukrainie. Żeń-szeń wykształca mięsisty, mało rozgałęziony i zgrubiały korzeń palowy, niekiedy człekokształtny, z którego wyrasta dęta łodyga, o wysokości do 70 cm. Liście łodygowe są dłu-googonkowe i ułożone po 4 w okółku. Poszczególne liście składają się z 5-7 jajowato-lancetowatych listków, owłosionych na nerwach i brzegiem ostro ząbkowanych. Pęd kwiatowy wyrasta ze środka okółka liści i jest zakończony baldachem złożonym z 15-20 zielonkawobia-łych kwiatów. Owocem jest pestkowiec podobny do jagody, jaskrawoczerwonej barwy, zawierający zwykle 2 nasiona. Roślina rozwija się bardzo wolno, dlatego po 8-10 latach od kiełkowania z nasienia korzeń osiąga ciężar zaledwie 10 g, a po 20 latach 20-25 g. Na plantacjach szybkość wzrostu rośliny i przyrost wagi są nieco większe. Surowiec. Jesienią w okresie owocowania rośliny wykopuje się całe korzenie, gdy mają ciężar co najmniej 10 g i w stanie świeżym przeznacza się na eksport do wytwórni farmaceutycznych lub suszy w całości na użytek miejscowy. Otrzymuje się korzeń żeń-szenia - Radix Ginseng, syn. Radix Panacis. Surowiec pochodzący ze stanu naturalnego jest wyżej ceniony od surowca pozyskanego z uprawy. Do przemysłowego izolowania związków czynnych używa się całą roślinę w okresie kwitnienia. odżywki kulturystyczne
