WILŻYNA CIERNISTA
wakacje w grecjiJest to bylina lub półkrzew z rodziny Motylkowatych (Papilionaceae), występujący dość powszechnie w Europie i umiarkowanej strefie Azji na suchych łąkach, przydrożach, miedzach i torach kolejowych. W Polsce rośnie w zachodnich częściach niżu. Jest pod ochroną. Wilżyna ciernista ma łodygę wysoką do 60 cm, rozgałęzioną, zazwyczaj ogruczoloną i owłosioną, ze skróconymi pędami przekształconymi w ciernie. Liście trójlistkowe z przy listkami. Listki owalne, tępo piłkowane, drobne. Kwiaty grzbieciste o koronie motylkowatej, ciemnoróżowej. Surowiec. Do celów leczniczych wykopuje się jesienią lub wczesną wiosną korzenie uprawianej wilżyny ciernistej, myje i suszy w suszarni ogrzewanej w temp. do 45°C. Otrzymuje się jako surowiec korzeń wilżyny ciernistej - Radix Ononidis. Podstawowe związki czynne. Korzeń zawiera około 0,2% olejku eterycznego o składzie mało poznanym. Jednym ze składników jest spinozyn. Ponadto występują flawonoidy (m.in. ononina, dwuhydroononina, trifolizyryna i onospina), trójterpeny (m.in. a-, P- i y-onoceryna oraz pochodne kwasu glicyryzynowego - bezpostaciowy ononid), garbniki, kwasy organiczne, jak cytrynowy, żywice, fitoaglutyniny, pochodne kumaranochromanu i sole mineralne. Fizjodyspenser

