CEBULA MORSKA
podkoszulkiJest to bylina z rodziny Liliowatych (Liliaceae), pochodząca z rejonu Morza Śródziemnego, obecnie również uprawiana, m.in. w ZSRR na wybrzeżach Morza Czarnego i w Europie południowej. Cebula morska występuje w dwóch odmianach: o białych lub żółtych nasadkach liściowych oraz o nasadkach czerwonych. Do celów leczniczych zbiera się cebule odmiany białej w sierpniu, przed rozwojem liści. Cebule osiągające niekiedy 2 kg i więcej obiera się z zewnętrznych suchych brunatno-czerwonych łusek, usuwa miękkie śluzowate osadki wewnętrzne, a pozostałe środkowe, jędrne, mięsiste kroi w poprzeczne kawałki i suszy w temp. 40-50°C. Otrzymany surowiec nosi nazwę Bulbus Scillae. Cebula morska zawiera liczne glikozydy nasercowe o budowie bufadienolidowej, z których najważniejsze są scylaren i proscylarydyna. Inne składniki mają niewielkie znaczenie. Wyciągi z cebuli morskiej nie są stosowane w lecznictwie ze względu na nieregularne działanie. Dlatego obecnie surowiec służy do izolowania scylarenu i proscylarydyny, które działają na serce regularnie, podobnie jak związki naparstnicy wełnistej. Zwiększają one siłę skurczu mięśnia sercowego z jednoczesnym zmniejszeniem częstotliwości jego skurczów, dzięki czemu serce pracuje ekonomiczniej, a w dłuższych przerwach między uderzeniami lepiej wypoczywa. Glikozydy cebuli morskiej stosuje się, gdy występuje nadwrażliwość na inne kardenolidy, zawarte np. w naparstnicy wełnistej. unibet bonus
