BIELUŃ DZIĘDZIERZAWA
www.bukczat.com/expekt.phpJest to roślina jednoroczna z rodziny Psiankowatych (Solanaceae), pochodząca z obszarów południowych Morza Kaspijskiego i Morza Czarnego, a obecnie rozpowszechniona szeroko w całej Europie. W Polsce rośnie dość często na niżu, w pobliżu domostw, na rumowiskach i w ogrodach. Znane są cztery odmiany tej rośliny, których liście mogą stanowić surowiec leczniczy. Bieluń ma łodygę do 1 m wysoką, silnie rozwiniętą, widlasto rozgałęzioną. Liście długoo-gonkowe, w zarysie jajowate, grubo zatokowo-ząbkowane. Kwiaty krótkoszypułkowe w widłach gałązek. Korona do 10 cm długa, biała, czasem fioletowa. Owocem torebka jajowato okrągława, długości od 2 do 5 cm, kolczasta, czasem gładka. Do celów leczniczych zbiera się liście w okresie kwitnienia w lipcu lub sierpniu i suszy w suszarni ogrzewanej, w temp. 50-60°C. Surowcem jest liść bielunia - Folium Stratnemu. Niekiedy, i tylko do przemysłowego izolowania alkaloidów, zbiera się nasiona bielunia - Semen Stramonii. Liście bielunia zawierają 0,2-0,6% alkaloidów tropanowych, głównie L--hioscyjaminę, skopolaminę i atropinę, ponadto garbniki, flawonoidy, hydroksykumarynę i sole mineralne. W nasionach jest nieco więcej alkaloidów. Alkaloidy bielunia porażają zakończenia nerwów przywspółczulnych (parasympatycznych) autonomicznego układu nerwowego. Powodują rozkurcz mięśni gładkich narządów wewnętrznych, hamują wydzielanie śliny, śluzu, potu i soku żołądkowego, a także rozszerzają źrenicę oka. Hioscyjamina i atropina pobudzają niektóre ośrodki mózgowe, a skopolamina poraża je. Ta ostatnia lepiej od hioscyjaminy zwalcza ataki dychawicy oskrzelowej. Bukmacher Expekt
